NA-BUDOWIE.PL: Fachowe porady budowlane

Porady budowlane i montażowe. Budowa domu, instalacje, ogród i warsztat. Projekty, plany terenu oraz prawo budowlane. Recenzje produktów i materiałów budowlanych.

Pilarka tarczowa: ręczna, mobilna czy stołowa?

Napisane 02.03.2021 przez admin

Tagi: pilarka-tarczowa, cięcie-drewna, płyty-osb-mdf-hdf, płyty-wiórowe, budowa, drewno, deski, obróbka-drewna, tarcza-tnąca-do-drewna, tarcza-do-pilarki, tarcze-pilarskie, prowadnica-do-pilarki, szyna-prowadząca, mini-pilarka, stół-do-wyrzynarki, stół-do-piły-tarczowej, wałek-do-piły-tarczowej-krajzegi, koło-zębate-tryb-do-pilarki, piła-formatowa, trak-taśmowy, piła-taśmowa, zagłębiarka, pilarka-strugarka, heblarka-grubościówka, sanki-wózek-do-pilarki, ostrzarka-ostrzałka-do-pił-tarczowych, koła-pasowe-szajba, odciąg-pochłaniacz-wiórów-trocin-do-piły, piła-panelowa-pionowa, wielopiła, piła-elektryczna-spalinowa, brzeszczot,

Polecane: Domki z drewna

Pilarki tarczowe do prac z drewnem oraz płytami meblowymi dzielimy na ręczne, mobilne i stołowe stacjonarne. W marketach budowlanych jest duży wybór pilarek tarczowych od tanich amatorskich do profesjonalnych przystosowanych do długotrwałej i bezawaryjnej pracy.

Szybkość cięcia piłą tarczową, nawet przy bardzo wolnym posuwie, jest kilkakrotnie większa od szybkości, z jaką tniemy drewno używając piły ręcznej. Większe też jest prawdopodobieństwo przypadkowego uszkodzenia materiału. Piła tarczowa może nagle zejść z wyznaczonej linii i ciąć w miejscu, które powinno zostać nie naruszone. Taka sytuacja powoduje nie tylko dodatkową pracę, ale również dodatkowe koszty, ponieważ będziemy musieli przygotować nowy materiał. Dlatego też posługując się pilarką tarczową musimy być bardzo ostrożni i przeznaczyć odpowiednią ilość czasu na staranne przygotowania. Dobrym rozwiązaniem jest umocowanie na przecinanym elemencie listwy prowadzącej albo odpowiednie ustawienie przykładni prowadzącej, znajdującej się w pilarce. W ten sposób pālarka będzie przecinała element dokładnie wzdłuż wcześniej wyznaczonej linii. Przykładnia mocowana do obrabianego elementu albo bezpośrednio do pilarki jest przyrządem pomocniczym. Piły tarczowe z drobnym uzębieniem lub z dużymi zębami przeznaczone są do obróbki różnego rodzaju surowców i powinny być zawsze używane zgodnie z przeznaczeniem. W przypadku pił o dużych zębach ważne jest przede wszystkim właściwe dobranie głębokości cięcia: zęby piły powinny zagłębiać się w drewno pod właściwym kątem i ciąć je możliwie gładko, aby oszczędzić późniejszej obróbki. Jeśli ktoś chce przeciąć duże ilości drewna, musi zapoznać się bliżej z obsługą pilarki tarczowej, bardzo ułatwiającej taką pracę. Niedopuszczalnym błędem jest lekkomyślne używanie i obsługa tego elektronarzędzia. Pamiętajmy też, że zęby piły tarczowej tną materiał szybciej niż zęby piły ręcznej, np. płatnicy, i dlatego pracując piłą tarczową łatwiej zniszczyć większą ilość materiału. Każdy producent pił ma w swoim asortymencie pięć lub sześć rodzajów pił tarczowych różniących się od siebie liczbą zębów i ich kształtem. Opracowane zostały z myślą o obróbce różnych materiałów i różnej wydajności cięcia. Piły tarczowe o małej liczbie zębów, najczęściej o ostrzach z węglików spiekanych, przeznaczone są do cięcia zgrubnego. Mogą być wykorzystane podczas cięcia zarówno drewna twardego, jak i miękkiego, a także płyt wiórowych i sklejki. Jedyną ich wadą jest to, że krawędzie rzazu nie są gładkie. Im większą liczbę zębów ma piła tarczowa, tym gładsza będzie płaszczyzna cięcia materiału. Do obróbki delikatnych materiałów, takich jak cienka sklejka, płyty pilśniowe lub okleinowane płyty wiórowe, stosujemy piły mające od 60 do 112 zębów. Jeżeli chodzi o wydajność cięcia piły tarczowej, to zależy ona nie tylko od liczby zębów, lecz także od ich kształtu. Duży ząb, tzw. szwedzki, wilczy ząb albo ząb trójkątny pochylony są pojęciami określającymi najbardziej rozpowszechnione ich kształty. Zęby są ukształtowane tak, aby pracowały z możliwie maksymalną wydajnością możliwie sprawnie usuwały powstające podczas cięcia trociny lub by dawały możliwie wąski rzaz. W tym przypadku nie możemy liczyć na to, że piła będzie cięła szybko. Godne polecenia są piły tarczowe z powłoką teflonową, która zmniejsza opory tarcia piły o powierzchnię rzazu i zapobiega możliwości jej zakleszczenia. Do użytku domowego wystarczają zupełnie dwa rodzaje pił tarczowych: jedna o dużym uzębieniu z nakładkami z węglików spiekanych i druga, o drobnym uzębieniu z powłoką teflonową. Jeżeli nie chcemy się ograniczać tylko do przecinania drewna, powinniśmy się postarać o piłę o bardzo drobnym uzębieniu, przeznaczoną do cięcia precyzyjnego. Będziemy mogli wtedy przecinać tworzywa sztuczne wzmocnione włóknem szklanym, jak również metale nieżelazne. Tego rodzaju piły są dość drogie. Każda nowoczesna pilarka tarczowa umożliwia bezstopniową regulację głębokości cięcia. Zawsze dopasowujmy ją odpowiednio do rodzaju używanego narzędzia! Ogólna zasada jest taka: głębokość cięcia powinna być zawsze większa o pół wysokości zęba niż grubość przecinanego materiału. Prawie wszystkie pilarki tarczowe mają w przedniej części "stopy" specjalny "nosek" ułatwiający jej prowadzenie wzdłuż wyznaczonej linii. Jego ostrze jest ustawione dokładnie w płaszczyźnie pracy piły tarczowej (czasami zamiast "noska" jest specjalny karb). Jeżeli ostrze "noska" albo karb będziemy prowadzili podczas cięcia po narysowanej wcześniej linii, to cięcie powinno być proste. Jeżeli mamy pilarkę tarczowa starego typu, np. jako przystawkę do wiertarki elektrycznej, możemy mieć pewne kłopoty z precyzyjnym cięciem. Dawne modele nie miały wyposażenia w systemy umożliwiające odprowadzenie trocin, które wyrzucane były do przodu i gromadziły się w miejscu "noska" prowadzącego, całkowicie zasłaniając wcześniej narysowaną linię cięcia. Należało co pewien czas zdmuchiwać je. W nowoczesnych pilarkach nie zdarza się to nawet wtedy, gdy nie został przyłączony ani worek na trociny, ani odkurzacz. "Nosek" prowadzący, pomimo swoich zalet, nie jest najlepszą pomocą orientującą kierunek cięcia pilarką. Możemy na nim polegać tylko w takich przypadkach, kiedy nie zależy nam na dużej precyzji cięcia. Prowadzenie pilarki według kierunku wskazywanego przez "nosek" daje nam najczęściej linię cięcia pofalowaną. Wielkość pofalowania zależy głównie od wprawy. Cięcie takie musi być jeszcze dodatkowo wykończone lub zasłonięte listwą wykańczającą. W większości instrukcji można znaleźć zalecenie, aby w przypadku przecinania okleinowanych płyt wzdłuż linii nakleić pasek samoprzylepnej taśmy. Ma to chronić przed powstaniem odprysków na krawędzi cięcia. Zabezpieczenie takie jest co prawda pomocne, ale niewystarczające. Odpryski powstają również podczas ostrożnego posuwu pilarki, choć jest ich mniej. Gładką krawędź cięcia możemy uzyskać nawet bez naklejania ochronnej taśmy na spodniej stronie przecinanego elementu. Piła tarczowa zawsze rozpoczyna cięcie drewna od dołu. Odpryski powstają natomiast w miejscu, w którym zęby wychodzą ponad powierzchnię materiału. Stąd nasze zalecenia: przecinany element układajmy koniecznie prawą stroną do dołu. Pasek taśmy samoprzylepnej nie jest w stanie zabezpieczyć przed powstawaniem odprysków na powierzchni okleinowanej płyty. Bez zarzutu okazuje się natomiast spodnia strona przecinanego elementu, dlatego podczas cięcia układajmy przedmiot prawą stroną do dołu. Niezależnie od tego, czy z płyty mamy odciąć węższy czy szerszy pas, wygodnym przyrządem pomocniczym jest przykładana równoległe listwa, której położenie możemy dowolnie regulować. Musimy ją tylko ustawić z dokładnością co do milimetra na żądaną odległość od tarczy piły. Pozwoli nam to stosunkowo pewne prowadzić pilarkę wzdłuż brzegu przecinanego elementu. Jeżeli chcemy odciąć fragment, którego szerokość jest mniejsza niż szerokość stopy pilarki albo większa niż wysięg przykładni równoległej, będziemy potrzebowali innego prowadzenia dla pilarki. Będzie ono potrzebne również wtedy, gdy brzeg elementu nie jest prosty (np. nieregularny). Wtedy musimy posłużyć się listwą. Do wyposażenia naszego warsztatu włączamy zatem jeden albo dwa pasy sklejki o grubości 12 mm. Sklejka jest stosunkowo trwała - drewno lite "pracuje" i zmienia swoje kształty. Listwy ze sklejki trzeba odpowiednio oznaczyć. Około 10 cm szerokości pas sklejki spełnia świetnie rolę listwy - tzw. przykładni, wzdłuż której możemy prowadzić ręczną pilarkę tarczową (np. przez pomalowanie w charakterystyczny sposób), aby ich przypadkiem nie zużyć jako surowca. Pamiętajmy, że niewłaściwie przechowywana sklejka też może się odkształcić. Szyna wykonana z lekkiego stopu metali służy jako prowadnica pilarki tarczowej. Dłuższa krawędź szyny wyznacza linię cięcia. Niektórzy producenci pił tarczowych, jako wyposażenie dodatkowe, oferują specjalną szynę wykonaną z lekkiego metalu, wzdłuż której możemy bardzo precyzyjnie prowadzić pilarkę tarczową. Na "stopie" pilarki możemy umocować odpowiednie elementy, które przesuwając się z kolei po odpowiednio ukształtowanym w szynie profilu uniemożliwiają ruch pilarki na boki. Tego typu szyny są czymś więcej niż tylko równoległą prowadnicą albo przykładnią, którą mocujemy do powierzchni przecinanego elementu. Pilarkę możemy również podczas pracy swobodnie odchylić w stosunku do płaszczyzny szyny, ale tylko w jedną stronę. Szyny prowadzące dają nam dodatkową korzyść: stopa pilarki nie ślizga się bezpośrednio po powierzchni przecinanego elementu, nie ma więc możliwości uszkodzenia jej lub porysowania. Niezbyt czysta stopa co najwyżej porysuje powierzchnię szyny, a nie obrabianego przedmiotu. Szyny prowadzące mają różne długości. Za pomocą specjalnych łączników mogą być łączone ze sobą. Jest to ważne w przypadku przecinania bardzo długich elementów. Przykładnie kątowe Użytecznym wyposażeniem dodatkowym szyn prowadzących są przykładnie kątowe z możliwością płynnej regulacji ustawienia kąta. Za ich pomocą możemy obrabiane przedmioty ciąć ukośnie pod dowolnym kątem. Jeżeli musimy skrócić deskę o szerokości zaledwie 15 cm i długości 80 albo 120 cm, szyna prowadząca będzie nam bardziej przeszkadzała, niż pomagała. W takim przypadku powinniśmy zdecydować się na proste prowadzenie pilarki ręką albo na posługiwanie się krótką i wygodną przykładnią. Przykładnię można wykonać samemu i wykorzystywać później do wielu innych prac. Potrzebny jest do tego dokładnie prostokątny arkusz sklejki (ok. 25 × 30 cm) i dwa odcinki drewnianej łaty o przekroju 5 - 2 cm. Odcinek łaty o długości ok. 40 cm mocujemy od spodu arkusza sklejki wzdłuż krótszej krawędzi. Drugi fragment, o długości ok. 30 cm, mocujemy prostopadle do niego na wierzchu, wzdłuż dłuższej krawędzi. Dłuższy odcinek łaty równo przykładamy do podłużnej krawędzi elementu. Boczna krawędź sklejki wyznaczy linię cięcia, zaś łata umieszczona na wierzchu będzie prowadnicą dla pilarki. Powinna być tak umocowana, aby piła tarczowa przesuwała się blisko krawędzi sklejki. Również podczas cięcia "z ręki" przykładnia jest bardzo pomocna: według niej można wyznaczyć linię prostopadłą. Przykładnię możemy zrobić z materiału odpadowego: dwóch odcinków łat i małego arkusza sklejki.

Polecane: http://klimatyzacje1.waw.pl

Polecane: beton cieńkowarstwowy

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Szlifierki kątowe, akumulatorowe i sieciowe. Polerki mimośrodowe.

Szlifierki kątowe, polerki, szlifierki mimośrodowe stanowią podstawowe wyposażenie każdego warsztatu. Sklepy z elektronarzędziami oferują amatorskie szlifierki do prac majsterkowiczów i hobbystów oraz profesjonalne szlifierka do ciężkiej wielogodzinnej pracy.Odrdzewianie powierzchni metalowych, szlifowanie wyrównywanie, cięcie płyt 

Czytaj więcej...

Losowy

Skrzynki narzędziowe nie tylko dla majsterkowicza

Skrzynki, walizki, organizery narzędziowe i warsztatowe: z tworzywa, metalowe na kółkach. Majsterkowicze, którzy mają do dyspozycji odpowiednie pomieszczenie warsztatowe, a w nim (na ścianie lub na stole warsztatowym) potrzebne do pracy narzędzia też potrzebują odpowiedniej skrzynki narzędziowej. Powinno się w niej znaleźć wszystko co jest niezb

Czytaj więcej...